Ana sayfa Genel Anneden Ayrılış: Ayrılık Anksiyetesi

Anneden Ayrılış: Ayrılık Anksiyetesi

30
https://pixabay.com/tr/illustrations/anneler-g%c3%bcn%c3%bc-daha-eski-%c3%a7ocuk-7058611/
Bu içerik, Klinik Psikolog Esra Sarıçamlık tarafından hazırlanmıştır.

Bebeğin erken dönemde bakım vereni ile kurduğu ilişki ilerleyen zamanlarda çevresiyle kurduğu ilişki biçimlerine etki ediyor. Sosyalleşmeye başlayacağı zamana kadar çocuk en çok zamanı bakım vereni ile geçirir. Bu kişi çoğunlukla annesidir. Dolayısıyla biyolojik olarak yetersizliğin olduğu bir dönem olan bebeklikte annesi ile kurulan bağ kaçınılmaz olacaktır. Bu dönemde kurduğu bağ, doyum ve zevkin, sıcaklık, yakınlık ve devamlılık içeren ilişkilerin olması bebeğin psikolojik gelişimi açısından çok önemlidir. Bağ kurduğu kişi yakınsa bebek rahat hisseder. Kendini güvende hisseder. Çevreyi araştırıcı davranışlarda bulunabilir. Bunu yaparken de bağ kurduğu kişiyi yakınında ister. Bir yandan çevreyi keşfetmeye çalışırken diğer yandan annesinin çevrede olmasını, ihtiyaç duyduğunda ona ulaşabileceğini bilmek ister. Bu dönemdeki bağların kaygılı olması ayrılık anksiyetesine sebep olabilir.

Anneyle kurulan iyi bağ bebeğin zihinsel gelişimine de katkı sağlar. Nesnelerle bağ kurmasını, bunların devamlılığı bilgisinin gelişmesini sağlar. Ancak diğer yandan bebeğin zaman zaman tek kalmaya da ihtiyacı da vardır. Bu yalnız kaldığı zamanlarda çevreyi tek başına keşfetmeye ihtiyacı vardır. Aynı zamanda bu durumla da baş etme becerilerini geliştirmeye de ihtiyacı vardır. Hiç yalnız kalmayan bir bebek yalnız kaldığında bununla nasıl başa çıkacağını öğrenemeyecektir. Çocuğun kendi başına durabildiği sakin yalnızlık deneyimleri, gereksiz uyaranlarla bölünmemelidir. Annenin bu süreyi bölmeden geçirmesi çocuğun kendilik algısı gelişimi için çok önemlidir.

Ayrılık Zamanı Gelince Çocuk Neler Hisseder?

Çocuk anneden ayrılırken pek çok endişeyi bir arada yaşar. Şimdi o ne yapacaktır, annesi gelecek midir? Güvende midir? O sırada annesinin gözü üstünde olmadan tek başına ne yapacaktır? Bebek pek çok endişeyi bir arada yaşayabilir. O zamanlarda anneden ayrılış zor olur. Özellikle annenin tek başına çıkmak zorunda olduğu, çocuğun anaokula başladığı dönemlerde yoğun olarak ayrılık kaygısı ortaya çıkar. Aslında bu kaygı, ilk dönemde kurulan bağ sonucunda ortaya çıkabilmektedir. Bunun dışında çocuğun son dönemlerde yaşadığı olumsuz tecrübeler veya hayatında olan ani değişiklikler de ayrılık kaygısının nedenlerindendir. Özellikle 18 aylıkken çok yoğun görülen ayrılık anksiyetesi zamanla azalır.

Ancak çocuğun çok yabancılarla temas etmediği, temelde hep sadece annenin çocukla ilgilendiği durumlarda ayrılık kaygısı daha yoğun bir şekilde ortaya çıkabiliyor. Bu durumlarda çocuk anneyi görmediği zamanları tolere etmekte zorlanmaya başlıyor. Ayrılık zamanları her iki taraf içinde zorlaşıyor. Ayrılık söz konusu olduğunda çocukta, ebeveynleri olmadan uyumakta zorlanma, yalnız yatağa gitmek istememe, baş ağrısı, kusma, halsizlik gibi bedensel yakınmalar ortaya çıkar. Annenin kendinden emin bir şekilde kararlı olması, çocuğun endişesini anlaması, endişelerin konuşulabilir hale gelmesi sağlanmalı, ayrılık zamanları hakkında bilgilendirme yapılmalı ve kavuşma zamanları için anlaşılan saatlere sadık kalınmaya çalışılması çocuğun endişelerinin azalmasını sağlayacaktır.

Kaynak:

Nazlıoğlu, A.G. (2019). Çocuğun Ayrılık Kaygısı ile Annelerinin Kaygı Düzeyleri ve Ebeveynlik Tutumları Arasındaki İlişki. Hacettepe Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi

Bir önceki yazımız olan Stres Beyindeki Hareket Merkezlerine Zarar Verir başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here